Hazırkı dövrdə antibiotiklərə rezistentlik problemi bütün dünyada çox aktualdır. Müxtəlif lokalizasiyalı infeksion proseslər zamanı düzgün antibiotik seçimi olduqca əhəmiyyətlidir. Antibiotiklərin empirik təyinindən sonra bioloji materialda əldə edilən mikroorqanizm növləri və onların həssaslığının düzgün təyin olunması, bunun əsasında eskalasion terapiya prinsipi ilə təyin olunmuş geniş spektrli digər antibiotiklərin lüzumsuz istifadəsinin qarşısını alır. Sonucda isə həm müalicə məsrəfləri azalır, ən əsası isə rezistent mikrobların əmələ gəlməsinin qarşısı alınır.
Bir çox tibb müəssisələrində mikroorqanizmlərin antibiotiklərə həssaslığı ənənəvi olaraq disk-diffuziya metodu ilə təyin olunur. Lakin infeksion xəstəliyin konkret törədicisinin hər hansı bir tədqiq olunan antibiotikə nə qədər həssas və ya davamlı olmasının kəmiyyət üsulu ilə təyini, daha doğrusu antibiotikin törədicini minimal ingibisiya edən konsetrasiyasının (MİK) təyini metodu daha informativ olub həkimə konkret klinik situasiyada daha doğru qərar verməyə kömək edir. Bu metodun klinik praktikada tətbiqi bir tərəfdən həkimdən xüsusi bilik və bacarıqlar, digər tərəfdən isə müvafiq avadanlığın olmasını tələb edir. Qeyd olunan metod hazırda çox azsaylı klinikalarda əlçatandır.
Ə.Əliyev adına Azərbaycan Dövlət Həkimləri Təkmilləşdirmə İnstitutunun yoluxucu xəstəliklər kafedrasının klinik bazası olan Baku Medikal Plazada bu metod tədris prosesində praktik məşqələlər zamanı rezidentlərə və ixtisasartırma kurslarında iştirak edən müdavimlərə real pasiyentlərdə istifadə olunan zamanı nümayiş etdirilir. Whiting cihazı ilə hərarəti olan pasiyentlərdən götürülmüş müxtəlif bioloji materialda xəstəliyin antibiotikə həssaslığının MİK dəyərləri təyin edilir və alınmış nəticələrin interpritasiyası və xüsusən antibiotik rejimlərinin seçilməsi prinsipləri müdavimlərə bilavasitə praktikada tədris olunur.